Danas pravoslavni vjernici slave Badnji dan, dan prije rođenja Isusa Krista po Julijanskom kalendaru. Badnji dan obiluje običajima koji simbolizuju porodicu, zajedništvo i vjeru.
Jedan od najpoznatijih običaja je sječa Badnjaka, koji se rano ujutro odsiječe sa tri udarca, okrenut prema istoku. Badnjak simbolizira drvo koje su pastiri donijeli Josifu i Mariji kako bi zapalili vatru i ugrijali pećinu u kojoj je rođen Isus. Badnjak se pali uoči Božića i gori do samog praznika, simbolizirajući rastanak sa starim i dolazak nove svjetlosti Kristove vjere.
U domovima se na ovaj dan posipa slama, čime se prostor “pretvara” u Betlehemsku pećinu. Na trpezi se pripremaju posna jela, uključujući ribu, kiseli kupus, turšiju, posne pite, a posebna pažnja posvećuje se božićnoj pečenici i češnici, koja se lomi tokom večere. Također se priprema žito, med, orasi i vino, namirnice koje simbolizuju prosperitet i zajedništvo.
Badnji dan je i vrijeme pomirenja; prema običaju, oni koji su se tokom godine posvađali trebaju se pomiriti s bližnjima. Smisao Badnjaka ogleda se u tome što okuplja obitelj oko topline, ljubavi i složnosti.
Božić, koji slijedi nakon Badnjeg dana, je prvi mrsni dan, bez obzira na datum, a vjernici tada poštuju crkvene običaje pričešćivanja. Badnji dan i Badnje večer 6. siječnja slave sve pravoslavne crkve koje koriste Julijanski kalendar, među kojima su Ruska pravoslavna crkva, Jeruzalemska patrijaršija, Sveta Gora, starokalendarci u Grčkoj i egipatski Kopti.
